Hakkımda

İnsanın bilmediği her şeye ad koyup zihninde ördüğü, “zaman” dediği o şeyin içinde, 1985'te gözlerini dünyaya açtı. Adını Orhan Veli koymuşlar. Fena değil.
Onu tek bir kelimeyle anlatmak gerekse, o kelime meraktır. Ömrü boyunca sordu: Bu nasıl çalışıyor? Bunun anlamı ne? Cevabı anlayıp anlamamak çok da önemli değildi. Sormak, okumak, anlamaya çalışmak yetiyordu. Merak etti ve yazılım öğrendi. Okulunu okumadığı bu işten yirmi yıldır ekmeğini çıkarıyor.
Kırk bir yıl boyunca vatanı, milleti, ailesi, komşusu, dostu ve işvereni için “iyi” olmaya çalıştı. İyilik ona nasıl tarif edildiyse öyle, kendi çıkarını da elden bırakmadan. Yaş aldı, tecrübe biriktirdi, hayal kırıklıkları yaşadı. Hiç durmayan o merak da bir gün dünyanın en eski sorusuna çıktı:
Ben kimim?
Bu soru onu, içinden geçilmez sandığı yerlerden geçirdi. Sonunda iyinin de kötünün de göreceli olduğunu gördü. Aynayı bu kez başkalarına değil, kendine tuttu. Aynada gördüğü şuydu: En çok kendine yalan söylemişti.
O gün öldü.
Ve yeniden açtı gözlerini.
Hamdı, haberi yoktu. Pişti, farkına vardı ve ulaştı sanmıştı. Yandı, işte ancak o zaman anladı. Şimdi kendi isteğiyle yanmayı sürdürüyor. Benliği kül olsun, kül de rüzgara karışsın istiyor.
Unvanlara, diplomalara yaslanmadan, yalnızca yaşadıklarını arkasına alarak olanı bütün çıplaklığıyla yazıyor. Kimseye bir şey öğretmeye çalışmıyor, yazdıklarının doğru olduğunu da iddia etmiyor. Belki birinin işine yarar diye yazıyor.
Okuduğun her satır, o yangından kalan bir avuç kül.

Hızlıca anlamak istersen buradan başla