#şüphe

Ölüm korkusu insanı nasıl yönetir?

Bu yazıları yazmak bile aslında şunu söylemenin bir yolu: "Bakın, beni de görün."

Tanrı öldükten sonra neye inanacağız?

sokrates'in neden bu kadar büyük bir adam olduğunu hiç düşündünüz mü? üzerinden yaklaşık 2500 yıl geçmiş olmasına rağmen hâlâ adını biliyoruz.

İyi ve kötü bir sonuç mu, yoksa sınır mı?

sana bunu adım adım, tane tane anlatsam da anlamayacağını biliyorum. ben olmadan, yani bunu kendi içinde yaşamadan, bu bilgiye ulaşamayacaksın. garip bir şey bu

"Ben kimim?" sorusu Tanrı'ya nasıl uzanır?

bir elmaya ne kadar yakından bakarsan bak, "kesin sağlam" dediğin an ile gerçeğin kendisi arasında hep küçük bir boşluk kalıyor. bu boşluk hiç kapanmıyor, sadece küçülüyor.

Bir şeyden gerçekten emin olabilir miyiz?

çuvalı açtın, elmaları teker teker elledin. gözle baktın, kokladın, dokundun. çürük olanı ayırdın, attın. geri kalanını tezgâha dizdin. için rahat: "kontrol ettim, hepsi sağlam."

Gerçekten empati kurabilir miyiz?

dünyada neredeyse hiç kimse "ben empati kurmuyorum" demez. hatta en katı, en yargılayıcı görünen insanlar bile aslında kendilerince bir empati kuruyorlardır